چنان كه مىگويند ؛ عبد اللّه بن سلّام همان كسى است كه اين آيهء شريفه در شأن او نازل شد : وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى مِثْلِهِ فَآمَنَ وَ اسْتَكْبَرْتُمْ . « 1 » و شاهدى از فرزندان اسرائيل به مشابهت آن ( با تورات ) گواهى داده و ايمان آورد و شما تكبّر نموديد . نزول آيهء زير را نيز در شأن وى مىدانند قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ . « 2 » بگو : كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است ، ميان من و شما گواه باشد . مطالب و فضايل ساختگى ديگرى نيز دربارهء پسر سلّام گفته‌اند كه ما به بيان و بررسى همين مقدار بسنده مىكنيم . به اختصار چند نكته را در اين باره مورد توجّه قرار مىدهيم ؛ أ . علاوه بر تناقض آشكار روايات مربوط به چگونگى مسلمان شدن وى ، برخى مسلمانى پسر سلّام را تا سال هشتم هجرى به تأخير مىاندازند . « 3 » ب . در خصوص آيهء وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ . . . چند نكته را توضيح مىدهيم ؛ 1 . روايت شده كه اين آيه دربارهء ميمون بن بنيامين در قصّه‌اى تقريبا شبيه قصّهء عبد اللّه بن سلّام فرود آمد . « 4 » از زهرى ، مجاهد ، پسر عمر ، سعيد بن جبير ، عمر و قتاده نيز خلاف آنچه درباره ابن سلّام مىگويند ، نقل شده است . « 5 »

--> ( 1 ) . احقاف ( 46 ) : 10 ؛ بنگريد : اسد الغابه ، 3 / 176 ؛ صحيح بخارى ، 7 / 9 ؛ الدر المنثور ، 4 / 69 . ( 2 ) . رعد ( 13 ) : 43 ؛ بنگريد : الاصابه ، 2 / 321 ؛ الدر المنثور ، 4 / 69 ؛ الاستيعاب ، 2 / 383 . ( 3 ) . الاصابه ، 2 / 320 . ( 4 ) . بنگريد : الدر المنثور ، 6 / 40 ؛ فتح البارى ، 7 / 98 ؛ الاصابه ، 3 / 471 . ( 5 ) . الدر المنثور ، 4 / 69 ؛ مشكل الآثار ، 1 / 137 .